Ονομάζεται ''φυτό της αθανασίας'' ή  ελιξίριο μακροζωίας και χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς και όχι μόνο.Τα σκληρό φύλλο της αλόης,όταν σπάσει,εκκρίνει μια παχύρρευστη ουσία.Αυτή η ουσία μπορεί να εφαρμοστεί τοπικά για να επουλώσει πληγές και να καταπραυνει το δέρμα.Επιπλέον,ανακουφίζει από το ηλιακό έγκαυμα,ενυδατώνει,καταπολεμά την ακμή και τη γήρανση.Η αλόη εμπεριέχει δύο ορμόνες: την αυξίνη (auxin) και τη γιβερελίνη (gibberellin). Αυτές οι δύο ορμόνες συμβάλλουν στην επούλωση των πληγών και έχουν αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες που μειώνουν τη φλεγμονή του δέρματος.Η γιβερελίνη ενεργεί ως αυξητική ορμόνη και διεγείρει την ανάπτυξη νέων κυττάρων.

Καθώς μεγαλώνουμε,το δέρμα μας εμφανίζει λεπτές γραμμές και ρυτίδες και χάνει μέρος της ελαστικότητάς του.Τα φύλλα αλόης περιέχουν μια πληθώρα αντιοξειδωτικών ουσιών,συμπεριλαμβανομένων της β-καροτίνης και της βιταμίνης C και Ε,που συμβάλλουν στη βελτίωση της σφριγηλότητας του δέρματος.Η αλόη επίσης μειώνει τις ραγάδες.'Οταν το δέρμα τεντώνει πολύ και πολύ γρήγορα (λόγω εγκυμοσύνης,ή από απότομη αλλαγή στο σωματικό βάρος),η ελαστικότητα του χάνεται. Οι ραγάδες εμφανίζονται λόγω ''πληγών'' στα εσωτερικά στρώματα του δέρματος.Οι ορμόνες και οι βιταμίνες που αναφέραμε βοηθούν στην επούλωση και αυτών τραυμάτων.Σημαντικό είναι επίσης να γνωρίζουμε ότι η αλόη βοηθά και στην καταπολέμηση στοματικών ασθενειών.

Την αλόη μπορούμε να τη βρούμε ως πόσιμο σκεύασμα για καθημερινή κατανάλωση, σε μορφή τζελ, είτε μόνη της, είτε ως συστατικό κρεμών για επούλωση πληγών, σε σκόνη, σε ταμπλέτες αλλά και σε αμπούλες για το πρόσωπο.

Την εφαρμόζουμε ή την καταναλώνουμε μία με δύο φορές ημερησίως.