08
August 2018

Οι εξετάσεις, ένα σημαντικό γεγονός στη ζωή κάποιου, το άγχος για την οικονομική κατάσταση ή τα προβλήματα, είναι μόνο μερικοί από τους λόγους που μπορεί να προκαλέσουν στρες και ανησυχία.

Παρ' όλο που το στρες είναι μια φυσιολογική αντίδραση σε μια μη φυσιολογική κατάσταση, κάποιες φορές μπορεί να επιδράσει έντονα στην καθημερινότητα μας και να επηρεάσει την ποιότητα ζωής.

Σημαντικές Διευκρινίσεις

Στρες: Ένα φυσιολογικό φαινόμενο, που επιτρέπει στον οργανισμό μας να προσαρμοστεί στο περιβάλλον του μέσω βιολογικών και ψυχολογικών μηχανισμών.

Γενικά το στρες είναι αυτό που έπεται ενός σωματικού ή συναισθηματικού σοκ.

Τρακ: Ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει το στρες που υπάρχει λόγω μιας εξέτασης, μιας δημόσιας παρουσίασης στο κοινό (διαγωνισμός, παρουσία σε σκηνή, κάποια διάλεξη, κ.λπ.).

Γενικά, αυτή η κατάσταση δημιουργείται κατά τη διάρκεια δράσης.

Ανησυχία ή Άγχος: Το συναίσθημα που εκφράζει το να είσαι αντιμέτωπος με έναν επικείμενο κίνδυνο ή μια ακαθόριστη απειλή.

Όταν το συναίσθημα αυτό είναι ήπιο, μιλάμε απλώς για μια ανησυχία.

Αντίθετα, το άγχος είναι μια μορφή πιο έντονης ανησυχίας.

Η ανησυχία αυτή συνοδεύεται από σημάδια έκφρασης, όπως είναι η ταραχή.

Το στρες θεωρείται ένα σύμπτωμα της ανησυχίας.

Γενικευμένη Ανησυχία: Σοβαρή και επίμονη μορφή ανησυχίας, που μπορεί να συνοδεύεται από πανικό, φοβίες ή εμμονές.

Σπασμοφιλία: Υπερβολική συναισθηματική ευαισθησία που συνοδεύεται από υπερβολικές αντιδράσεις του σώματος, όπως εμετοί, μούδιασμα, σπασμοί.

Σύνδρομο Γενικής Προσαρμογής: Ο ορισμός δόθηκε για πρώτη φορά από τον Hans Selye (τον πρώτο επιστήμονα που πρότεινε μια θεωρία πάνω στο ιατρικό στρες).

Το σύνδρομο αυτό σχετίζεται με τις διαφορετικές αντιδράσεις που αναπτύσσει ο οργανισμός απέναντι στο στρες.

Σπασμοφιλία: Υπερβολική συναισθηματική ευαισθησία που συνοδεύεται από υπερβολικές αντιδράσεις του σώματος, όπως εμετοί, μούδιασμα, σπασμοί.

Σύνδρομο Γενικής Προσαρμογής: Ο ορισμός δόθηκε για πρώτη φορά από τον Hans Selye (τον πρώτο επιστήμονα που πρότεινε μια θεωρία πάνω στο ιατρικό στρες).

Το σύνδρομο αυτό σχετίζεται με τις διαφορετικές αντιδράσεις που αναπτύσσει ο οργανισμός απέναντι στο στρες.

Μπορείτε να συμβουλευθείτε τον φαρμακοποιό σας και να του ζητήσετε να σας προτείνει κάποια ειδικά συμπληρώματα διατροφής, ανάλογα με την περίπτωσή σας, για να αντιμετωπίσετε όσο το δυνατόν με φυσικό τρόπο τέτοιου είδους καταστάσεις, όταν δεν είναι βέβαια σοβαρές, όπως η κατάθλιψη, και απαιτείται η σύσταση του ασθενή στον ειδικό ιατρό.

 

08
August 2018

Θα έλεγε κανείς ότι το «ισχυρό φύλο» σε γενικές γραμμές δεν δίνει την αρμόζουσα προσοχή για τη φροντίδα της υγείας του.

Οι άνδρες είναι «κακοί» ασθενείς και παραμελούν την πρόληψη.

Αντίθετα, δεν θα αμφισβητούσε κανείς ότι τους απασχολούν περισσότερο οι σεξουαλικές, οι φυσικές και οι πνευματικές επιδόσεις τους.

Στο κυνήγι λοιπόν, της επιτυχίας, δεν είναι λίγες οι φορές που η κατάθλιψη μπορεί να τους χτυπήσει την πόρτα, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα της κρίσης και της ανεργίας.

Ας υπενθυμίσουμε ότι η κατάθλιψη αγγίζει όλες τις ηλικίες και όλα τα κοινωνικά στρώματα, με τις γυναίκες να κατέχουν υπερδιπλάσιο ποσοστό.

Αυτή η ανισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι παραδοσιακά γνωστή λόγω της επίδρασης των γυναικείων ορμονών στη ψυχολογία (κατά την έμμηνη ρύση, πριν και κατά την εμμηνόπαυση, μετά την εγκυμοσύνη).

Αλλά και νευρολογικοί παράγοντες (τα ποσοστά της σεροτονίνης, ενός νευροδιαβιβαστή «κλειδί» για την κατάθλιψη είναι πιο υψηλά στους άνδρες) παίζουν ρόλο.

Γενικά τα δύο φύλλα δεν ιεραρχούν με τον ίδιο τρόπο τη σχέση τους με το περιβάλλον.

Οι γυναίκες δίνουν μεγαλύτερη σημασία στις σχέσεις τους και τα αισθηματικά τους, ενώ οι άνδρες επικεντρώνονται κυρίως σε θέματα της εργασίας τους.

Τα Συμπτώματα της Κατάθλιψης

Ανάμεσα στα συμπτώματα που αναγνωρίζονται από τους ειδικούς, 9 είναι τα πλέον βασικά.

Η παρουσία 5 εξ’ αυτών για 2 συνεχείς εβδομάδες στο ελάχιστο και κυρίως των δύο πρώτων, οδηγεί στη διάγνωση της κατάθλιψης.

1. Μόνιμα καταθλιπτική διάθεση

2. Απώλεια ενδιαφέροντος για δραστηριότητες ή διασκέδαση

3. Διαταραχές όρεξης: απώλεια όρεξης ή υπερφαγία

4. Διαταραχές ύπνου: αϋπνία ή υπνηλία

5. Επιβράδυνση ψυχικών κινήτρων

6. Σημαντική κόπωση

7. Αίσθηση ματαιότητας για το οτιδήποτε

8. Δυσκολία πνευματικής συγκέντρωσης και μνήμης

9. «Μαύρες» σκέψεις και σκέψεις αυτοκτονίας

Πρέπει όμως να ξέρουμε ότι τα ανωτέρω κριτήρια έχουν αναθεωρηθεί από ορισμένους ειδικούς, οι οποίοι τα χαρακτηρίζουν πολύ «γυναικεία», γεγονός που σημαίνει ότι μπορεί να μην έχει γίνει σωστή διάγνωση της πάθησης στον άνδρα.

Έτσι, συμπτώματα όπως η μελαγχολία και οι κρίσεις δακρύων στις γυναίκες, παίρνουν τη θέση του θυμού και της επιθετικότητας στους άνδρες.

Συχνά η κατάθλιψη στους άνδρες εκδηλώνεται με υπερκατανάλωση αλκοόλ ή σε εθιστικές ουσίες, με άρνηση για επαγγελματικές δραστηριότητες ή με υπερβολική επίδοση σε σπορ για να «ξεχάσουν» τα προβλήματά τους.

Άλλη ιδιομορφία των ανδρών είναι ότι οι αποδίδουν αυτές τις ασυνήθεις αντιδράσεις τους σε εξωτερικούς παράγοντες όπως, προβλήματα στη δουλειά, προβλήματα με συνεργάτες ή προϊσταμένους.

Αντίθετα οι γυναίκες αναγνωρίζουν πιο εύκολα τα προβλήματα σχέσεων που έχουν με τα οικεία τους πρόσωπα.

Επίσης οι άνδρες είναι πιο ευαίσθητοι στην απώλεια της εργασίας τους, σε ένα διαζύγιο, στην απομάκρυνση από τα παιδιά τους και στην χηρεία μετά από αρκετά χρόνια γάμου.

Και Τώρα τι Κάνουμε;

Εάν λέμε ότι το ήμισυ των πασχόντων από κατάθλιψη επισκέπτονται τον ειδικό γιατρό, αυτό το ποσοστό είναι ακόμη πιο μικρό όσο αφορά τους άνδρες.

Οι άνδρες δεν εκδηλώνουν την καταθλιπτική τους κατάσταση όσο οι γυναίκες και έχουν την τάση να την κρύβουν από την οικογένεια και τους φίλους τους.

Κλείνονται στον εαυτό τους, αρνούνται να μιλήσουν για το πρόβλημά τους ακόμη και στους οικείους τους και φυσικά αρνούνται να καταφύγουν στον ειδικό γιατρό.

Αυτά δικαιολογούν και την μη έγκαιρη διάγνωση, καθώς και την καταφυγή τους στον αλκοολισμό ή σε εθιστικές ουσίες, αλλά και την εριστική και επιθετική τους συμπεριφορά που περιπλέκει την διάγνωση.

Κλείνονται στον εαυτό τους, αρνούνται να μιλήσουν για το πρόβλημά τους ακόμη και στους οικείους τους και φυσικά αρνούνται να καταφύγουν στον ειδικό γιατρό.

Αυτά δικαιολογούν και την μη έγκαιρη διάγνωση, καθώς και την καταφυγή τους στον αλκοολισμό ή σε εθιστικές ουσίες, αλλά και την εριστική και επιθετική τους συμπεριφορά που περιπλέκει την διάγνωση.

 

30
July 2018

Μέρες καλοκαιριού.

Μέρες γαλήνης και θερινής ραστώνης.

Μέρες ανέμελες και μέρες ανέφελες.

Είναι πάντοτε έτσι όμως;

Πολύ συχνά οι θερινές διακοπές με τον σύντροφό μας φέρνουν στην επιφάνεια όλες τις αρνητικές καταστάσεις που έχουν συσσωρευτεί στη διάρκεια του χειμώνα και της πεζής καθημερινότητας: καταπιεσμένες ανάγκες, παράπονα, διαφωνίες, ματαιώσεις.

Πολλά ζευγάρια επιστρέφουν από τις διακοπές πολύ χειρότερα από ό,τι ήταν πριν φύγουν.

Οι μελέτες δείχνουν ότι ένα στα δυο ζευγάρια χωρίζουν στη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Τελικά είναι ή δεν είναι το καλοκαίρι η ιδανική περίοδος για να αναθερμάνει ένα ζευγάρι τη σχέση του;

• Το καλοκαίρι είναι μια δοκιμασία για τις σχέσεις;

Γιατί πολλά ζευγάρια φεύγουν για διακοπές και όταν γυρίζουν οι σχέσεις τους είναι χειρότερες από πριν;

Μιας και ζούμε στην ελληνική πραγματικότητα, είτε το ζευγάρι αυτό συγκατοικεί είτε όχι, καταλαβαίνετε ότι η καθημερινότητα είναι γεμάτη άγχος και έντονα αρνητικά ερεθίσματα που έρχονται από πολλές πλευρές.

Αρκετές είναι οι στιγμές που το ζευγάρι δεν αφιερώνει χρόνο στη σχέση του, καθώς η πνευματική και σωματική κόπωση δεν αφήνει περιθώριο για απολαύσεις.

Έτσι, με τον ερχομό του καλοκαιριού, όλα τα ζευγάρια περιμένουν πως και πώς να βελτιώσουν τις σχέσεις τους με αφορμή τις διακοπές.

Δεν υπάρχει κάποια επιστημονική έρευνα που να αναφέρει το ποσοστό ικανοποίησης των ζευγαριών στις καλοκαιρινές διακοπές εν καιρώ κρίσης, αλλά η πραγματικότητα μοιάζει δυσοίωνη.

Η αλήθεια είναι ότι οι ρυθμοί της καθημερινότητας που ζουν τα ζευγάρια για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ρουτίνας, τα έχει κάνει να αποξενωθούν.

Σίγουρα μπορεί να υπάρχει αγάπη και ενδιαφέρον για τον/την σύντροφό, όμως το ερωτικό κομμάτι και η ικανοποίηση σε μια σχέση, δεν λειτουργεί με το πάτημα ενός κουμπιού.

Επίσης, είναι ψυχοφθόρο να βιώνεις μια σχέση στην οποία η φλόγα έχει σβήσει, μόνο και μόνο επειδή περιμένεις να φτιάξουν όλα μέσα σε 10 ημέρες που θα πας διακοπές το καλοκαίρι.

Το έτος έχει 364 ημέρες, σίγουρα οι διακοπές είναι μια ένεση αναζωογόνησης, αλλά μια βαλτωμένη κατάσταση 354 ημερών δεν θα σωθεί με τις δέκα μέρες.

Οι καλοκαιρινές διακοπές θα δείξουν αν θα συνεχιστεί ή όχι.

Δεν είναι τυχαίο πως πολλά ζευγάρια χωρίζουν κατά τη διάρκεια των καλοκαιριών διακοπών, είτε όταν επιστρέφουν πίσω στη βάση τους.

Σίγουρα όμως υπάρχουν και ζευγάρια που επιβιώνουν στον απαιτητικό χειμώνα και απολαμβάνουν τις στιγμές και ξαναγεννιούνται από το καλοκαιρινό διάλειμμα.

Θεωρώ ότι η κατάλληλη φράση για «ζευγάρια» σαν αυτά είναι «ερωτική σύντροφοι αγάπης».

• Ο θερινές διακοπές είναι επίσης μια ευκαιρία να βρεθεί κοντά όλη η οικογένεια

Αλήθεια, πώς θα μπορούσαν οι γονείς να βελτιώσουν τις σχέσεις με τα παιδιά τους στη διάρκεια των διακοπών;

Σε ποια σημεία να εστιάσουν;

Τι χρειάζεται προσοχή;

Οι καλοκαιρινές διακοπές είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να έρθει πιο κοντά η οικογένεια, όμως υπάρχει μια παράμετρος δυσκολίας.

Αυτή η παράμετρος είναι τα παιδιά.

Όταν μια οικογένεια πηγαίνει για διακοπές, είναι αφορμή να έρθουν πιο κοντά οι γονείς με τα παιδιά, αλλά και οι γονείς μεταξύ τους.

Αυτός είναι και ο βαθμός δυσκολίας, μιας και αρκετοί γονείς δεν αφιερώνουν χρόνο στους/στις συντρόφους τους.

Η κεφαλή μιας οικογένειας είναι οι γονείς, αν δεν υπάρχει αρμονία μεταξύ τους δεν μπορεί να υπάρξει αρμονία στο σύνολο της οικογένειας.

Οι γονείς θα πρέπει στις καλοκαιρινές διακοπές να δίνουν ζωτικό χώρο στα παιδιά τους, ιδιαίτερα αν βρίσκονται στην εφηβική ηλικία, και να φροντίσουν να αναζωογονήσουν τη σχέση τους.

Το λάθος που κάνουν οι άντρες είναι ότι αφού είναι «μπουχτισμένοι» από το βαρύ χειμερινό πρόγραμμα, προσπαθούν να κάνουν… τίποτα!

Αφιερώνουν αρκετό χρόνο στην ξεκούρασή τους και προσπαθούν να αποφορτιστούν.

Από την άλλη πλευρά, οι μητέρες κάνουν το λάθος να ξεχνούν ότι δεν είναι μόνο μητέρες.

Πολλές γυναίκες δεν αφιερώνουν χρόνο στον σύντροφό τους στις διακοπές και προσκολλούνται ακόμα περισσότερο στα παιδιά.

Όπως καταλαβαίνετε και οι δύο περιπτώσεις είναι ικανές να φέρουν τη σχέση του ζευγαριού ακόμα και σε ρήξη.

Φανταστείτε μια χύτρα ατμού που περιμένει κάποια στιγμή να ανοίξει το καπάκι για να αποφορτιστεί.

Αν δεν ανοίξει το καπάκι, τα αποτελέσματα μπορεί είναι ακραία, μιας και η χύτρα θα εκραγεί και το περιεχόμενο της θα καταστραφεί.

Με το παράδειγμα αυτό θέλουμε να δείξουμε ότι η οικογένεια είναι σαν μια χύτρα που βράζει: το σκεύος είναι οι γονείς και το περιεχόμενο η οικογένεια.

Σκεφθείτε τώρα μια οικογένεια που έχει την ανάγκη να αποφορτιστεί από την ρουτίνα της καθημερινότητας.

Αν δεν βοηθηθεί ώστε να εξομαλυνθεί η κατάσταση, η σχέση του ζευγαριού θα παραμείνει ευάλωτη και θα είναι δύσκολο για την οικογένεια να επιβιώσει.

• Είναι καλό να «χωρίζει» η οικογένεια στη διάρκεια των διακοπών;

Χρειάζεται τα παιδιά να πηγαίνουν διακοπές χωρίς τους γονείς;

Για παράδειγμα στην κατασκήνωση οι πιο μικροί, σε φίλους οι έφηβοι;

Κάνει καλό στους γονείς να φεύγουν μόνοι τους χωρίς τα παιδιά;

Ένα λάθος που κάνουμε «εμείς οι μεγάλοι», είναι να θεωρούμε ότι έχουμε την αποκλειστικότητα σε ό,τι αφορά το άγχος, τους προβληματισμούς, την κούραση.

Ξεχνάμε ότι τα παιδιά που βρίσκονται στη σχολική ηλικία αντιμετωπίζουν καθημερινά τις δικές τους υποχρεώσεις και τα δικά τους προβλήματα.

Για παράδειγμα, προσπαθήστε να φανταστείτε πώς νιώθει κάποιος όταν χάσει την δουλειά του.

Το ίδιο συναίσθημα νιώθει κι ένα παιδί 4 χρονών, 

όταν χάνει το αγαπημένο του παιχνίδι ή όταν δεν προλαβαίνει να δει τα αγαπημένα του κινούμενα σχέδια.

Η απογοήτευση και η ένταση των συναισθημάτων είναι η ίδια, το μόνο που αλλάζει σε κάθε ηλικία είναι τα ερεθίσματα που μας προκαλούν αυτά τα συναισθήματα.

Τα παιδιά έχουν την ανάγκη να αποφορτιστούν, να χαλαρώσουν να νιώσουν και πάλι ανέμελα, χωρίς υποχρεώσεις, όπως ακριβώς κι ένας ενήλικας.

Είναι εξίσου σημαντικό γι’ αυτά, να απελευθερωθούν και να νιώσουν ξεγνοιασιά για λίγες ημέρες.

Γνώμη μου είναι πως για τους γονείς είναι μια πολύ σωστή επιλογή να αφήνουν τα παιδιά να κάνουν τις διακοπές τους σε κάποια κατασκήνωση.

Τα παιδιά χρειάζεται να βρεθούν με συνομήλικούς τους, να κάνουν πράγματα, να συζητήσουν, να διασκεδάσουν, να λειτουργήσουν ως μέλη μιας ομάδας.

Και να ανεξαρτητοποιηθούν. Μην ξεχνάτε ότι όταν θα γίνουν 18 μπορεί να χρειαστεί να φύγουν από το σπίτι, είτε για να σπουδάσουν είτε να εργασθούν σε άλλη πόλη.

Η κατασκήνωση είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να μειωθεί αυτή η «προσκόλληση» γονιών-παιδιών.

Καλλιεργεί το ομαδικό πνεύμα και η εμπειρία μόνο θετική μπορεί να είναι για τα παιδιά, αφού θα τα βοηθήσει να αναλάβουν τις ευθύνες τους, μακριά από την προστατευτική αγκαλιά του μπαμπά και της μαμάς, και να πατήσουν πιο γερά στα πόδια τους. Κάτι που θα τους χρειαστεί βέβαια σε όλη την υπόλοιπη ζωή τους.

Παράλληλα, η απουσία των παιδιών είναι μια καλή αφορμή να βρεθούν οι γονείς για λίγο μόνοι τους, να έρθουν πιο κοντά και να αφιερώσουν χρόνο αποκλειστικά ο ένας στον άλλο. Η σχέση τους θα αναζωογονηθεί.

• Η οικογένεια φεύγει για διακοπές.

Τι χρειάζονται τα μικρά παιδιά;

Τι χρειάζονται οι ανήσυχοι έφηβοι;

Όταν μια οικογένεια πηγαίνει διακοπές, συνεχίζει να είναι πάλι οικογένεια.

Δεν δύναται η οικογένεια να λειτουργεί κάτω από διαφορετικούς κανόνες και διαφορετικά όρια, επειδή αλλάζει το γεωγραφικό περιβάλλον.

Είναι ένα βασικό λάθος που μπορεί να προκαλέσει σύγχυση στα παιδιά σας.

Βασικό στοιχείο λοιπόν είναι να ακολουθήσετε το πρόγραμμα που έχουν τα παιδιά σας όταν είναι στο σπίτι, απλά να προσθέσετε και άλλες δραστηριότητες ομαδικές και ατομικές.

Ατομική δραστηριότητα για το παιδί, είναι να το αφήσετε να παίξει με την άμμο στην παραλία, να το αφήσετε να επεξεργαστεί το περιβάλλον, σίγουρα όμως κάτω από τη σκέπη της επίβλεψής σας.

Μην ξεχνάμε ότι για τα παιδιά μικρής ηλικίας, αλλά και για τους εφήβους, είναι σημαντικό να τους επιτρέπεται να βγουν έξω από την «περιοχή ασφαλείας» (safe zone) που έχουμε ορίσει.

Είναι ένας τρόπος να δείξετε ότι τα εμπιστεύεστε και να τα βοηθήσετε στην πιο εύκολη κοινωνικοποίησή τους.

Ομαδικές δραστηριότητες είναι αυτές που όλη η οικογένεια κάνει μαζί.

Μπορείτε να φάτε το μεσημεριανό και το βραδινό μαζί στο σπίτι ή στο εστιατόριο, να επισκεφτείτε κάποιον αρχαιολογικό χώρο, να κάνετε κάποιο άθλημα μαζί κλπ. Είναι πολύ βασικό κομμάτι για τη σωστή λειτουργία της οικογένειας να κάνετε πράγματα όλοι μαζί, να περνάτε χρόνο μαζί, ανεξαρτήτως της ηλικίας των παιδιών, μιας και αυτό ενισχύει τον θεσμό της οικογένειας.

Παρατηρούμε επίσης ότι πολλοί έφηβοι επιθυμούν να πάνε διακοπές μόνοι τους.

Μοιάζει λίγο παράλογο να μην επιτρέπει ένας γονιός στο παιδί του, που είναι 17 ετών, να πάει μόνο του διακοπές με φίλους, αλλά μετά από 1 χρόνο, που θα είναι 18, να του επιτρέπεται, από τον νόμο πια, να γυρίσει όλο τον κόσμο.

Αν πρόκειται για παιδιά Γυμνασίου ή Δημοτικού, είναι λίγο νωρίς να βρεθεί ένα παιδί μόνο του στις διακοπές με τους φίλους του, όμως μπορεί να ακολουθήσει οικογενειακούς φίλους ή ακόμη και συγγενείς που έχουν παιδιά στην ηλικία του.

Έτσι και με φίλους θα είναι, αλλά θα βρίσκεται και κάτω από την επίβλεψη κάποιου ενήλικου.

Να επισημάνουμε πως είναι σημαντικό να γνωρίζετε τα άτομα που το παιδί σας κάνει παρέα και σκέφτεται να πάει διακοπές μαζί τους, αλλά αυτό είναι κάτι που γίνεται στη διάρκεια της χρονιάς και προετοιμάζει το έδαφος.

Χρειάζεται επίσης να υπάρχει μια σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στο γονιό και στο παιδί, αλλά αυτό είναι κάτι που δεν εμφανίζεται ξαφνικά, καλλιεργείται κάθε μέρα, κάθε ώρα και στιγμή καθώς το παιδί μεγαλώνει και βγαίνει στον κόσμο.

Είναι βασικό για έναν έφηβο να μπορεί να ανοιχτεί, να μιλήσει και να μοιρασθεί μαζί σας τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς του, ώστε να γνωρίζει τους κινδύνους και να μην πάρει αποφάσεις ή να μην κάνει πράγματα στις διακοπές που είτε θα τον φέρουν σε δύσκολη θέση είτε θα επηρεάσουν την ζωή του στο μέλλον.

 

07
August 2018

Ευτυχώς, το να είναι κανείς φοβικός δεν είναι «της μοίρας του γραμμένο».

Οι φοβίες είναι πολύ συχνές παθολογικές καταστάσεις και μπορούν να θεραπευτούν με επιτυχία μέσα από διάφορες μεθόδους, όπως η ψυχανάλυση και η ύπνωση.

Σε όλες τις περιπτώσεις, οι θεραπείες σχετίζονται και με κάποια θεραπευτική αγωγή η οποία θα απαλύνει την αγωνία και το άγχος που νιώθει ο ασθενής.

Μια μέθοδος για την καταπολέμηση της φοβίας είναι η EMDR (Απευαισθητοποίηση και Επανεπεξεργασία μέσω Οφθαλμικών Κινήσεων), η οποία βασίζεται στην αισθητηριακή διέγερση του ασθενή με την κίνηση των ματιών ή το δέρμα ή διάφορα ακουστικά ερεθίσματα.

Στόχος είναι η τόνωση των νευρώνων του ασθενή, ώστε να ξεθωριάσουν οι τραυματικές αναμνήσεις.

Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται επίσης στη θεραπεία του μετα-τραυματικού στρες (PTSD).

Γνωστική και Συμπεριφορική Θεραπεία

Η τυπική θεραπεία για τις φοβίες παραμένει η Γνωστική και Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT), η οποία ενεργεί τόσο στη συμπεριφορά και όσο και στις σκέψεις (cognitions) που σχετίζονται με την φοβία.

Η θεραπεία μπορεί να επιτευχθεί σε λίγες συνεδρίες, δέκα είναι αρκετές.

Ένα από τα πλεονεκτήματα της μεθόδου είναι η ανταλλαγή ανάμεσα στον ασθενή και στο Ιατρό.

Πρόκειται για μια ομαδική προσπάθεια που απομακρύνεται από τη συνταγή «ο ασθενής μιλάει, ο Ιατρός καταγράφει».

Η μέθοδος αυτή θυμίζει περισσότερο τη σχέση προπονητή-αθλητή.

Ο ασθενής ακούει τον Ιατρό, αλλά είναι ελεύθερος να αντιδράσει, να κάνει ερωτήσεις, να ασκήσει κριτική, να εκφράσει τις αμφιβολίες του ή να διαφωνήσει.

Το κλειδί της Γνωστικής και Συμπεριφορικής Θεραπείας είναι η σχέση που θα δημιουργηθεί από το δίδυμο Ιατρού-ασθενή.

Στην πράξη η θεραπεία αυτή ακολουθεί διάφορα στάδια:

Στο πρώτο, ο ασθενής μαθαίνει να διαχειρίζεται το άγχος που προκαλείται από τη φοβία.

Στο δεύτερο, ασχολείται με τις αρνητικές σκέψεις που σχετίζονται με τη φοβία του.

Στο τρίτο στάδιο, που είναι και το πιο μακροχρόνιο, ο ασθενής έρχεται σταδιακά αντιμέτωπος με τη φοβία του και μαθαίνει να την ξεπερνάει.

Να σημειώσουμε επίσης ότι η Γνωστική και Συμπεριφορική Θεραπεία είναι οριστική.

Ωστόσο, σε περίπτωση υποτροπής, μερικές μόνο συνεδρίες είναι αρκετές για να επανέλθει ο ασθενής.

Με τη Βοήθεια της Εικονικής Πραγματικότητας

Στις μέρες μας η τεχνολογία μας επιτρέπει να δημιουργούμε μια «εικονική πραγματικότητα», δηλαδή ένα ψηφιακό τεχνητό περιβάλλον που μοιάζει πάρα πολύ με το πραγματικό

Στην περίπτωση αυτή, ο ασθενής φοράει ένα κράνος εξοπλισμένο με μια οθόνη, που βρίσκεται λίγα μόνο εκατοστά μακριά από τα μάτια του, και του δείχνει μια τρισδιάστατη εικόνα.

Ο χρήστης μοιάζει να «βουτάει» στο τεχνητό αυτό περιβάλλον που τόσο πολύ μοιάζει με το φυσικό, με αποτέλεσμα να υπάρχει αλληλεπίδραση. «Κινείται» και «αντιδράει» μπροστά στα νέα ερεθίσματα.

Οι νέες τεχνολογίες χρησιμοποιούνται όλο και πιο συχνά για τη θεραπεία ασθενών που έχουν διαφόρων ειδών φοβίες.

Για παράδειγμα ένα ασθενής με υψοφοβία μπορεί, μέσω εικονικής πραγματικότητας, να βρεθεί στην κορυφή ενός ψηλού κτιρίου και να χρειαστεί να αντιδράσει.

Η θεραπεία της φοβίας μέσω εικονικής πραγματικότητας χρειάζεται λίγες συνεδρίες και είναι οριστική.

Όπως και στη Γνωστική και Συμπεριφορική Θεραπεία, αν ο ασθενής υποτροπιάσει, θα επανέλθει σε λίγες μόνο συνεδρίες.

30
July 2018

Οι στατιστικές λένε πως ένα στα δύο ζευγάρια κάποια στιγμή χωρίζει.

Πώς τα καταφέρνουν όμως τα ζευγάρια που ανήκουν στο άλλο μισό των στατιστικών;

Πώς κατορθώνουν μερικά ζευγάρια και μένουν για πάντα μαζί;

Αλήθεια, γιατί υπάρχουν δυστυχισμένα ζευγάρια;

Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν υψηλές προσδοκίες από τον σύντροφό τους.

Περιμένουν δηλαδή από εκείνη ή εκείνον να ανταποκριθούν στις επιθυμίες τους και να καλύψουν τις ματαιώσεις τους, δηλαδή το δυσάρεστο συναίσθημα που νιώθουμε όταν δεν ικανοποιούνται οι ανάγκες ή οι επιθυμίες μας.

Αυτό είναι λογικό, μέχρι ένα σημείο, αλλά δεν είναι και απόλυτο.

Η αλήθεια είναι ότι τα αγαπημένα ζευγάρια ικανοποιούν τις ανάγκες τους μέσα στην ίδια τη σχέση, επειδή φροντίζουν να προσφέρουν στο άλλο τους μισό όλα όσα επιθυμούν.

Το "Εμείς" γίνεται μια ξεχωριστή οντότητα που υπηρετεί τα μέλη του ζευγαριού, ικανοποιεί τις ανάγκες τους και τους οδηγεί στην πραγματική ολοκλήρωση.

Αν περιμένουμε από το σύντροφό μας να ικανοποιήσει όλες μας τις ανάγκες, και επιθυμίες θα είμαστε δυστυχισμένοι γιατί κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε όλες τις προσδοκίες του άλλου.

Αν όμως μάθουμε να στηριζόμαστε στον ίδιο μας τον εαυτό για να ικανοποιούμε τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας, και την ίδια στιγμή να ρίχνουμε μια ματιά στο σύντροφό μας και να φροντίζουμε τις δικές του επιθυμίες, το αποτέλεσμα θα είναι να είμαστε πιο δυνατοί μέσα στη σχέση μας, και το ζευγάρι μας θα έχει πιο γερές βάσεις.

Η σχέση αποτελεί πηγή ικανοποίησης και για τα δύο μέλη.

Η κοινή ζωή είναι γεμάτη από μικρές απογοητεύσεις και διαφωνίες, δεν μπορεί να γίνεται διαφορετικά.

Δύο άνθρωποι δεν μπορούν να συμφωνούν πάντοτε μεταξύ τους.

Η διαχείριση των χρημάτων, η διαπαιδαγώγηση των παιδιών, η σεξουαλική διάθεση, τα θέματα της δουλειάς, οι σχέσεις με τους συγγενείς, ακόμη και τα πιο μικρά πράγματα της καθημερινότητας, μπορούν να προκαλέσουν διαφωνίες.

Τα ευτυχισμένα ζευγάρια ωστόσο γνωρίζουν πως οι διαφωνίες αυτές είναι μέρος του παιχνιδιού.

Το ξέρουν και το αποδέχονται και μαζί προσπαθούν να συνεχίσουν να ζουν ευτυχισμένοι με τις διαφωνίες τους, χωρίς να προσπαθούν να αλλάξει ο ένας τον άλλο.

Η Ζωή δεν Είναι Παραμύθι

Το περίφημο «κι έζησαν αυτοί καλά» υπάρχει μόνο στα παραμύθια τα οποία, δυστυχώς, ποτέ δεν μας είπαν πώς ακριβώς έζησε το ταιριαστό ζευγάρι από εκεί και πέρα.

Μάλλον επειδή τα παραμύθια αντιπαθούν την πεζή καθημερινότητα.

Ωστόσο, η ζωή του ζευγαριού δεν μπορεί να είναι για πάντα παραμυθένια.

Ακόμη και τα πιο ευτυχισμένα ζευγάρια ξέρουν ότι κάποιες στιγμές θα αντιμετωπίσουν προβλήματα.

Στην αρχή μιας σχέσης όλα είναι υπέροχα!

Υπάρχει μια μοναδική ερωτική χημεία που τα κάνει όλα να μοιάζουν φανταστικά, μοναδικά, απλά τέλεια.

Μετά από κάποιο διάστημα, όμως, το οποίο είναι, διαφέρει από ζευγάρι σε ζευγάρι, η σχέση περνάει από την φάση του «πάθους» στην φάση της «αμοιβαίας αγάπης», οπότε και αποκτά πιο σταθερές βάσεις.

Στη φάση αυτή πολλά ζευγάρια χωρίζουν γιατί έρχεται η στιγμή της απομυθοποίησης.

Η ιδεατή εικόνα που έχουμε φτιάξει για τον άλλο, έρχεται σε σύγκρουση με την πεζή καθημερινότητα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε σαν ζευγάρι.

Και το ροζ συννεφάκι στο οποίο ζούσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα διαλύεται ξαφνικά.

Εκείνοι που, ίσως λόγω εμπειρίας, ήταν πιο προσγειωμένοι στην αρχή της σχέσης και απέφυγαν να εξιδανικεύσουν το αντικείμενο του πόθου τους, αντιμετωπίζουν με μεγαλύτερη επιτυχία τη μετάβαση της σχέσης από το «απόλυτο πάθος» στην «αλήθεια της καθημερινότητας».

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι ευτυχισμένες σχέσεις θέλουν χρόνο.

Ένα από τα μυστικά των ευτυχισμένων ζευγαριών είναι η γνώση.

Όσο καλύτερα γνωρίζουμε τον άλλο, τόσο καλύτερα τον καταλαβαίνουμε.

Κατανοούμε ότι ο άλλος είναι ένας διαφορετικός άνθρωπος, με διαφορετικές απόψεις, ανάγκες, επιθυμίες και δεν προβάλλουμε πάνω του τη δική μας αντίληψη για τη ζωή.

Οι δυο αυτές ξεχωριστές προσωπικότητες που αποτελούν το "Εμείς", χρειάζονται αμοιβαίο θαυμασμό και εμπιστοσύνη για να μπορέσουν να ανθίσουν και να προσφέρουν στο ζευγάρι μια σχέση ευτυχισμένη.

Συμπερασματικά

Τα ευτυχισμένα ζευγάρια είναι συμπολεμιστές.

Αντιμετωπίζουν μαζί τα προβλήματα και έχουν κοινούς στόχους.

Συνεργάζονται για να καταπολεμήσουν τους «φυσικούς εχθρούς» κάθε ζευγαριού όπως είναι: παιδιά, πεθερικά, δουλειά, χρήματα, φίλοι, πεζή καθημερινότητα…

Δηλαδή όλα αυτά που εισβάλλουν κανονικά στην ζωή του ζευγαριού και δεν του αφήνουν τον απαραίτητο χρόνο για να συναντηθεί, να μιλήσει, να ζήσει τις δικές του προσωπικές στιγμές.

Στα ευτυχισμένα ζευγάρια τα μέλη στέκονται δίπλα ο ένας στον άλλο, όχι απέναντι.

Δεν έχουν τίποτε να χωρίσουν.

Γνωρίζουν πολύ καλά πως μόνο μέσα από τη σχέση τους θα αγγίξουν την ευτυχία

 

 

 

Καλάθι

Δεν έχουν επιλεγεί προϊόντα